Η δομή του ελληνικού επιμελητηριακού δικτύου έχει περάσει από διάφορα νομοθετικά στάδια μέχρι την σημερινή τελική μορφοποίησή του, όλα αυτά όμως τα προγενέστερα στάδια κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση, που δεν ήταν άλλη από την δημιουργία Επιμελητηρίων στις πρωτεύουσες των Νομών, θεωρουμένων ως Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, με σκοπό την προστασία και προαγωγή των εμπορικών και βιομηχανικών συμφερόντων της περιφερείας τους, των οποίων μέλη ήταν υποχρεωτικά πάντες οι έμποροι οι ασκούντες επιτήδευμα (Νόμοι 184/1914 & 1089/1980).
Σήμερα τα Επιμελητήρια είναι υποχρεωτικές, αυτοτελείς και ανεξάρτητες ενώσεις φυσικών και νομικών προσώπων, που ασκούν εμπορική δραστηριότητα σε μια ορισμένη περιφέρεια, συνιστούν Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) και τελούν υπό την διαχειριστική εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, ως προς τη νομιμότητα των πράξεών τους, στο πλαίσιο της παρεχομένης σε αυτά αυτοτέλειας. Τα Επιμελητήρια έχουν εδραιώσει μια διαρκή συνεργασία με την πολιτεία, την τοπική αυτοδιοίκηση και τους άλλους φορείς της χώρας, με στόχο την οικονομική ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό συνεχίζουν να αποτελούν βασικό σύμβουλο της εκάστοτε κυβέρνησης, σε θέματα εμπορίου, βιομηχανίας και γενικότερα αναπτυξιακής πολιτικής, αποστολή η οποία προσδιορίζεται τόσο από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, όσο και από μια επιτυχημένη πρακτική πολλών δεκαετιών.
Ο Νόμος 2081/1992 που ακολούθησε (μετά τον μη εφαρμοσθέντα Ν. 1746/1988), μέσω της σημαντικής διοικητικής και διαχειριστικής αυτοτέλειας που παρείχε στα Επιμελητήρια, έθεσε τις βάσεις μιας νέας και σύγχρονης επιμελητηριακής νομοθεσίας. Το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο, όπως ρυθμίζεται με το Νόμο 3419/2005, προσιδιάζει στα ευρωπαϊκά πρότυπα και έδωσε μια νέα και σύγχρονη πνοή στον επιμελητηριακό θεσμό, απαραίτητη για τη συνέχιση του θεσμοθετημένου ρόλου του και την επιτέλεση του πλούσιου έργου του. Ο Νόμος αυτός καθιερώνει το Γενικό Εμπορικό Μητρώο, το οποίο θα τηρείται από τα Επιμελητήρια, με Κεντρική Υπηρεσία στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων.
Είναι γεγονός, ότι σε ένα μοντέρνο κόσμο η παρουσία των Επιμελητηρίων στην οικονομική οργάνωση είναι καταλυτική. Το παράδειγμα των αναπτυγμένων και επιτυχημένων χωρών δείχνει ότι ένα καλύτερα οργανωμένο και επιτυχημένο επιμελητηριακό σύστημα, αποτελεί ένα σπουδαίο εργαλείο για την οικονομική ανάπτυξη του τόπου και παράλληλα ένα ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα για την επιτυχημένη πορεία της οικονομίας της κάθε χώρας.
Σήμερα το προσφερόμενο από τα Επιμελητήρια έργο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό δράσεων, τόσο γνωμοδοτικού και συμβουλευτικού χαρακτήρα προς την πολιτεία και τις αρχές όσο και προσφοράς υπηρεσιών προς τις επιχειρήσεις - μέλη τους. Οι 880 χιλ. επιχειρήσεις - μέλη των Επιμελητηρίων μας προσδίδουν στη φωνή και στην άποψή μας μια τεράστια δύναμη και βαρύτητα, αλλά παράλληλα μας επιφορτίζουν με τη μεγάλη ευθύνη της εκπροσώπησής τους και προώθησης των αιτημάτων τους για την επίλυση των προβλημάτων που τις απασχολούν.
Τα ελληνικά Επιμελητήρια αποτελούν βασικούς παράγοντες της ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας, δεδομένου ότι αναπτύσσουν δράσεις υπέρ των μελών τους - επιχειρήσεων και έτσι να αποκτούν ένα νέο καθοριστικό ρόλο στην υποστήριξή τους στην αγορά και στην εμβάθυνση των σχέσεών τους με τις κυβερνητικές οργανώσεις.
Η αναγνώριση και η εκτίμηση του έργου των Επιμελητηρίων, τόσο σε τοπικό όσο και εθνικό επίπεδο, όχι μόνο μας γεμίζει ικανοποίηση, αλλά μας δημιουργεί και αισιοδοξία για το μέλλον του θεσμού. Μας κάνει επίσης να μεγιστοποιούμε τους στόχους και τις επιδιώξεις μας, προκειμένου να καλύψουμε κάθε ανάγκη, κάθε πρόβλημα, κάθε απαίτηση και της τελευταίας επιχείρησης - μέλους μας.